Over vlees en schatjes...
Al veel vegetarische recepten heb ik uitgeprobeerd intussen, en we zijn er al uit dat kikkererwten niet zo ons ding zijn, maar wat dan wel? Bij alles wat ik wel lekker vond verder, kreeg ik de opmerking "wat we erbij gingen eten", of "dat het niet lekker was". Ik word er een beetje moedeloos van. Enkel sommige vleesvervangers (wortelburgers, spinazieburgers, of seitanblokjes klaargemaakt zoals stoofvlees) gaan erbinnen. Maar is dat de oplossing dan? Ik wil graag minder vlees eten, mijn schatje net méér. Hou ik me aan een stukje van max. 100 gram, dan kan hij makkelijk 2 burgers van samen 400 gr. op, of alle rest van een lap die 600gr. was om te beginnen, of wel 4 of meer frikadellen van elk ruim 60 gr. En trukjes om groentjes te verstoppen in stoofpotjes en het vlees in dunne plakjes te snijden, lijken ook hoe langer hoe minder te werken.
Moet ik me er dan maar bij neerleggen dat mijn schatje een vleeseter is, of heb ik gewoon het goede recept nog niet gevonden? Vooralsnog denk ik dat mannen op z'n minst het idee van een stukje vlees op hun bord nodig hebben, en dat geen enkele maaltijd zonder op z'n minst iets dat als vleescomponent kan doorgaan, bij mijn schatje als "volledig" zal beschouwd worden. We doen ons best om verder gezond te eten en te leven, dus tot we het wondermiddel gevonden hebben, zullen we maar genieten van onze maaltijd, mét dat stukje vlees.
- Silkje's blog
- login of registreer om te reageren
Reacties
Oh, wat herkenbaar. Mijn
Oh, wat herkenbaar. Mijn kerel is in staat om zo een hele kilo stoofvlees op te eten, terwijl ik met moeite twee keer per week vis eet. Ik kook gewoon vegetarisch en bak daar altijd een stuk(je) vlees bij voor mijn man. Ik ben niet bereid om vleesmaaltijden te leren koken aangezien ik het zelf niet eet (bij ons thuis gold zondag=vleesdag), dus verder dan bakken komt het bijna nooit.
Gelukkig laat mijn schat zich nog weleens om de tuin leiden. Zo maak ik elke avond twee gangen, meestal een soepje en een hoofdmaaltijd. En dan beweer ik dat er echt vlees in de soep zwemt, terwijl het deegballetjes zijn of dat er echt heel veel vleesreepjes in het "chinees" zijn, terwijl het allemaal sojabrokken zijn met veel kruiden(niet doorvertellen, he). Maar dan zijn er helaas ook avonden zoals vandaag, waarop ik in drie gangen alleen maar vlees maak, omdat ie het wou. Bah.
Dus ik begrijp je helemaal, maar een kant-en-klare antwoord heb helaas niet. Ik zou zeggen, veel sterkte en als je het wonderrecept vindt, post hem dan vooral in je blog ;-)
Over vlees en schatjes
Beste Silkje,
Je snijdt daar een heel herkenbaar probleem aan. Ik denk dat het bij veel stellen en in veel families voorkomt dat de één (af en toe) vegatarisch wil eten maar dat de andere leden daar niets van willen weten. Ik ben benieuwd hoe anderen dat oplossen.
Een comprimis zou zijn om in ieder geval één keer per week vegetarisch te eten. Dat is toch een kleine "opoffering" voor een beter klimaat, zou ik zo zeggen. Op de vleesloze dag kun je ook prima allerlei vegetarische gerechten uitproberen.
Hoeveel mensen zouden er zijn die regelmatig met gezinsleden kibbelen over vegetarisch te eten? Je hebt me een goed idee voor een poll gegeven!